Op de Zeeuwse schorren groeit een delicatesse die je zo van het land kunt eten. Maar de mensen die haar oogsten, vrezen voor hun vak. De zeegroentensnijders bundelen hun krachten om een eeuwenoude traditie te redden.

Wat zeegroente is

Zeegroente is de verzamelnaam voor eetbare planten van de zilte gronden, zoals zeekraal en lamsoor. Het draait om jong oogsten. "Dit is een jonge zeekraal, die kun je zo eten", laat veteraan-snijder Co Schot uit Zierikzee zien. Bij oudere planten worden de stengels taai en oneetbaar, en juist daar zit het probleem.

De bedreiging

Vanaf dit jaar heeft de provincie Zeeland het oogstseizoen uitgesteld tot na het broedseizoen van beschermde vogels. Op zichzelf begrijpelijk, maar met een vervelend gevolg: tegen de tijd dat er weer gesneden mag worden, zijn de planten te oud en dus oneetbaar. Daarmee wordt het snijden economisch onhoudbaar.

Een eeuwenoud vak

Het snijden van zeegroente is een historische Zeeuwse praktijk waarvoor een speciale vergunning nodig is. Snijders mogen in zes aangewezen gebieden aan de slag, waaronder het Schor van Viane en Deltapark Neeltje Jans.

Het aantal beoefenaars neemt al af, en de huidige regels maken het bovendien lastig om het vak aan een jongere generatie door te geven. Zo dreigt niet alleen een inkomstenbron, maar ook een stuk immaterieel erfgoed verloren te gaan.

De stichting

Om hun stem te laten horen, hebben de snijders de Stichting Behoud Zeegroenten Snijden opgericht. "We willen een partij zijn die ook officieel meepraat bij de besluitvorming", zegt Schot.

De inzet is nadrukkelijk niet oogsten tegen natuurbescherming, maar naast elkaar. De snijders pleiten voor een oplossing waarin het oogsten en het beschermen van de vogels samengaan, met voorlichting en samenwerking.

Traditie tegen bescherming

De kwestie is een klassiek dilemma in klein bestek: hoe verhoud je een oude gebruikstraditie tot de bescherming van de natuur waarin ze is ontstaan? Voor de Zeeuwse snijders is het antwoord duidelijk, ze willen erbij blijven horen. De vraag is of ze aan tafel komen voordat het vak verdwijnt.