Een sport die al bij de allereerste Winterspelen te zien was, verdwijnt van het olympische podium. Het Internationaal Olympisch Comité (IOC) haalt de Noordse combinatie van het programma, de discipline waarin atleten zowel schansspringen als langlaufen. Vanaf de Winterspelen van 2030 is de sport niet meer olympisch.
Een eeuw geschiedenis
De Noordse combinatie stond sinds de eerste Winterspelen, in 1924 in het Franse Chamonix, onafgebroken op het programma. Ruim honderd jaar lang gold de sport als een klassieker met Scandinavische wortels, waarin veelzijdigheid centraal staat: wie wil winnen, moet zowel durven springen als lang kunnen doorgaan in de loipe. Dat een discipline met zo'n lange traditie nu sneuvelt, is voor de wintersport een gevoelige beslissing.
Waarom het IOC ingrijpt
Het IOC wijst op de tegenvallende populariteit. De Noordse combinatie trekt weinig televisiekijkers en wordt door een klein aantal landen gedomineerd, met Noorwegen voorop. Daarnaast speelt een principiële kwestie: het was de enige wintersport op de Spelen die uitsluitend voor mannen toegankelijk was. Het IOC stond voor de keuze om een vrouwenversie toe te voegen of de sport te schrappen, en koos voor het laatste. In plaats van de Noordse combinatie komen naar verluidt nieuwe, spectaculairdere onderdelen op het programma, die een breder publiek moeten trekken.
Kritiek uit de sport
Binnen de sport valt het besluit slecht. Vrouwelijke atletes die jarenlang juist voor gelijke kansen streden, voelen zich overvallen: zij wilden toegang tot de Spelen, geen streep door de hele sport. Er circuleert een petitie om de Noordse combinatie alsnog te behouden. De discipline blijft nog wel te zien op de eerstvolgende Winterspelen, maar daarna valt definitief het doek, tenzij het IOC op zijn schreden terugkeert.
Wat verdwijnt
Met het verdwijnen van de Noordse combinatie verliest de olympische wintersport een van zijn oudste onderdelen. Voor de landen en atleten die zich erin hadden gespecialiseerd, betekent het een streep door een olympische droom. Het besluit past in een bredere lijn waarin het IOC het programma moderniseert en inzet op sporten die jonger publiek aanspreken, ook als dat ten koste gaat van de traditie.
