Aankondiging na een verloren machtsstrijd
De Britse premier Keir Starmer heeft aangekondigd dat hij aftreedt als leider van de Labour-partij en als premier. Daarmee komt een einde aan een langlopende machtsstrijd binnen zijn partij. Starmer vraagt Labour een tijdpad vast te stellen voor het kiezen van een opvolger, waarbij de kandidaatstelling op 9 juli opent, meldt Al Jazeera.
Het aftreden volgde direct op een verpletterende tussentijdse verkiezing. Op 18 juni won Starmers grote interne rivaal Andy Burnham, burgemeester van Greater Manchester en bijgenaamd de "King of the North", de zetel Makerfield met bijna 55 procent van de stemmen. Daarmee keerde hij terug in het Lagerhuis en kon hij een directe leiderschapsuitdaging beginnen, bericht NPR.
Waarom de druk onhoudbaar werd
De aanhoudende kritiek bouwde maandenlang op. Starmers populariteit kelderde sinds hij Labour in juli 2024 naar een verkiezingsoverwinning leidde. Hij slaagde er niet in beloofde economische groei te leveren, kreeg de overheidsdiensten en de kosten van levensonderhoud niet onder controle en stapelde de misstappen op. Tegen het einde van 2025 lag zijn waarderingscijfer diep in de min, wat hem volgens peilingen tot een van de impopulairste premiers ooit maakte, aldus een overzicht van de crisis.
De verkiezingen van mei 2026 waren rampzalig: Labour verloor de controle over tientallen gemeenteraden en zo'n 1.500 raadszetels, en zakte bij de verkiezingen voor de Welshe Senedd voor het eerst in een eeuw naar de derde plaats. Daarbovenop kwam de affaire rond Peter Mandelson, wiens benoeming tot Brits ambassadeur in de Verenigde Staten klapte na onthullingen over zijn band met Jeffrey Epstein.
Een partij in opstand
De kritiek bleef niet beperkt tot de achterban. In de aanloop naar Starmers vertrek riepen meer dan honderd Labour-parlementsleden — ruwweg een kwart van de fractie — op tot zijn aftreden of een vast vertrektijdpad. Ook het kabinet brokkelde af: gezondheidsminister Wes Streeting stapte op en zei het vertrouwen in Starmer te hebben verloren, en meerdere andere bewindslieden gaven hun functie op.
Wat er nu gebeurt: de race om de opvolging
Met zijn vertrek opent Labour een leiderschapsverkiezing. De kandidaatstelling begint op 9 juli. Omdat Labour een ruime meerderheid in het Lagerhuis heeft, wordt de winnaar automatisch premier — de zevende Britse regeringsleider in tien jaar tijd. Burnham geldt na zijn overwinning als de gedoodverfde favoriet. Andere namen die circuleren zijn onder meer Wes Streeting, Shabana Mahmood, David Lammy, Angela Rayner en Ed Miliband. Of Starmer als waarnemend premier aanblijft tot een opvolger is gekozen, was bij het verschijnen van de eerste berichten nog niet definitief bevestigd.
Een kort en stormachtig premierschap
Starmers afscheid is opmerkelijk omdat hij nog geen twee jaar geleden met een aardverschuiving aan de macht kwam. De landslide van 2024 maakte een einde aan veertien jaar Conservatief bestuur, maar het politieke kapitaal smolt razendsnel weg. Zijn val onderstreept de chronische instabiliteit aan de top van de Britse politiek, waarbij premiers elkaar in hoog tempo opvolgen.
