De Duitse politiek wil niet dat Volkswagen het mes zet in zijn fabrieken in Duitsland. De regering en de deelstaat Nedersaksen verzetten zich tegen de plannen van de autobouwer om locaties te sluiten en banen te schrappen, meldt NU.nl.
Ingrijpende bezuinigingen
Volkswagen kondigde eerder forse besparingen aan. Door tegenvallende verkopen, hoge kosten en de moeizame overstap naar elektrisch rijden staat de winst onder druk. De autobouwer wil daarom snijden — tot aan het sluiten van fabrieken en het schrappen van duizenden banen. Voor een bedrijf dat decennialang het symbool van de Duitse industrie was, zou dat een historische stap zijn.
Waarom de politiek ingrijpt
De auto-industrie is voor Duitsland van groot economisch en symbolisch belang: ze levert veel werk op, ook bij talloze toeleveranciers. Sluitingen raken dus niet alleen VW-medewerkers, maar hele regio's. Bovendien heeft de overheid een directe ingang. De deelstaat Nedersaksen is grootaandeelhouder van Volkswagen en heeft door een speciale wet een blokkerende positie bij grote besluiten. Daardoor kan de politiek een sluiting niet zomaar laten passeren.
De vakbonden, die sterk vertegenwoordigd zijn in het toezicht op het concern, verzetten zich eveneens fel. Elke aangekondigde sluiting leidt zo tot langdurige onderhandelingen en politieke druk.
Concurrentie en omschakeling
De problemen bij Volkswagen staan niet op zichzelf. De hele Europese auto-industrie worstelt met de scherpe concurrentie van — vooral Chinese — fabrikanten en met de dure omschakeling naar elektrische auto's. Critici en bestuurders denken daarom hardop na over alternatieven voor kaalslag: bestaande fabrieken beter benutten, nieuwe modellen er laten bouwen, of locaties op termijn voor andere productie inzetten.
Patstelling
Voorlopig is er vooral een patstelling. Volkswagen ziet ingrijpen als noodzakelijk om concurrerend te blijven, terwijl de politiek en de werknemers de banen en fabrieken willen beschermen. Hoeveel locaties en arbeidsplaatsen er uiteindelijk op het spel staan, is onderwerp van onderhandeling. Duidelijk is wel dat een akkoord alleen mogelijk lijkt als beide kanten water bij de wijn doen.
