Weer een ramp op een van de gevaarlijkste vluchtroutes ter wereld. Voor de kust van Mauritanië is afgelopen zaterdag een migrantenboot aangetroffen met 143 doden aan boord. Volgens de VN-vluchtelingenorganisatie UNHCR waren er 38 overlevenden, en wordt één opvarende vermist.

Wat er bekend is

De boot vertrok uit Bufaloto in Gambia en was op weg naar Europa, over de Atlantische route. Op het moment dat het vaartuig werd gevonden, dreef het al 25 dagen op zee.

Onder de overlevenden zijn twee kinderen die al hun familieleden hebben verloren. Meer over de identiteit van de opvarenden of over hun exacte lot is niet naar buiten gebracht. Ook de precieze doodsoorzaak is door de autoriteiten niet vermeld, en het is goed dat hier niet op vooruit te lopen: bij een boot die zo lang ronddreef, laten de omstandigheden zich raden, maar geraden is niet vastgesteld.

De route

De Atlantische route loopt van de West-Afrikaanse kust naar de Canarische Eilanden, Spaans grondgebied en daarmee de buitengrens van de Europese Unie. Het is een van de dodelijkste migratieroutes ter wereld.

De boten die worden gebruikt, zijn er niet voor gebouwd. Het gaat om fragiele houten visserskano's, niet gemaakt om de sterke oceaanstromingen te weerstaan die op deze route staan. Wie instapt, vertrouwt zijn leven toe aan een vaartuig dat voor het open water ongeschikt is, en aan het weer.

Cijfers die de omvang tonen

Om de schaal te vatten: alleen al dit jaar werden op deze route bij zeventien reddingsoperaties 2.147 migranten gered, aldus de gegevens die de NOS aanhaalt. Dat zijn de mensen die het haalden. Het aantal doden en vermisten blijft daarnaast op een alarmerend niveau, en juist die groep is per definitie onvollediger geteld.

Deze ene boot met 143 doden is daarmee geen uitzondering maar een extreem geval binnen een terugkerend patroon.

De reactie

De UNHCR liet weten "zeer bedroefd en bezorgd" te zijn. Dat is de vaste formulering die bij zulke rampen hoort, en tegelijk de kern van het onmachtige eraan: de organisatie kan registreren, opvangen en aandringen, maar de route zelf blijft bestaan zolang mensen redenen houden om hem te nemen.

Wat er na deze vondst gebeurt, ligt bij de Mauritaanse autoriteiten en de hulporganisaties ter plaatse. De overlevenden, onder wie de twee kinderen, worden opgevangen. Voor de 143 anderen kwam alle hulp te laat.