De Tour de France is dit jaar niet alleen een strijd tegen de klok en de bergen, maar vooral ook tegen de hitte. Met temperaturen die richting de veertig graden kruipen, is verkoeling een wedstrijd op zich geworden. Renners en ploegen bedenken de ene na de andere truc om de kerntemperatuur laag te houden, en de wedstrijdleiding bemoeit zich er inmiddels ook mee.
De ijskous verboden
De opvallendste ingreep kwam van wielerunie UCI. In de openingstijdrit werden renners tegengehouden die zogeheten ijskousen onder hun pak droegen: kousen gevuld met ijs, die het lichaam koel houden. Volgens de UCI mag kleding de lichaamsvorm van een renner niet veranderen, en de gladde, opgevulde kousen zouden een aerodynamisch voordeel opleveren. Het verbod gold voor de tijdrit; op gewone etappes grijpen renners nog volop naar ijs om af te koelen.
Koude armen, snelle benen
Ploegen zoeken ondertussen naar slimme alternatieven. Een van de opvallendste kwam van Netcompany-Ineos, dat voor de tijdrit een reeks bakken met koud water klaarzette waarin de renners hun onderarmen dompelden. Het idee erachter is even simpel als doeltreffend: door alleen de armen te koelen, daalt de lichaamstemperatuur zonder dat de beenspieren verkleumen. "Koude armen, snelle benen," was het motto. De ploeg reed vervolgens een sterke tijdrit.
Het hele arsenaal
Naast dit soort trucs bestaat de standaarduitrusting tegen de hitte uit ijsvesten voor de start, ijszakjes in de nek, natte doeken en extra bidons water die de renners tijdens de rit over zichzelf heen gieten. Verzorgers staan langs het parcours klaar om onderweg voortdurend ijs en drinken aan te reiken. In de warmste etappes draait een deel van de wedstrijd simpelweg om de vraag wie zijn lichaam het best koel weet te houden.
De hitte als vast gegeven
Achter al die inventiviteit schuilt een serieuzer thema. Extreme hitte lijkt steeds vaker onderdeel van de zomerkoers te worden, en dat roept vragen op over de veiligheid van de renners. De wielerwereld denkt hardop na over aanpassingen, van vroegere starttijden tot ruimere regels voor koeling. Voorlopig blijft het beeld dat van renners die zich met ijsblokken, natte doeken en emmers water door de hitte heen vechten.
