Er komt een einde aan een van de opvallendste loopbanen uit het moderne wielrennen. Chris Froome, op zijn 41ste, heeft bevestigd dat hij stopt. De Britse rondespecialist reed het hele afgelopen seizoen al niet meer en maakt nu ook formeel een einde aan zijn carrière.

Een indrukwekkend palmares

Froome schreef de geschiedenisboeken vol. Hij won de Tour de France maar liefst vier keer — in 2013, 2015, 2016 en 2017 — en behoort daarmee tot een select gezelschap van meervoudige Tourwinnaars. Daar bleef het niet bij: hij won ook de Ronde van Italië (Giro, 2018) en tweemaal de Ronde van Spanje (Vuelta, in 2011 en 2017). Met in totaal zeven eindzeges in grote rondes — en alle drie de grote rondes op zijn naam — behoort hij tot een prestatie die maar weinigen hem nadeden.

In de jaren waarin hij domineerde, was Froome het gezicht van zijn ploeg en een geduchte klimmer die grote rondes met berekening en kracht naar zich toe trok. Zijn stijl was niet altijd even spectaculair, maar wel bijzonder effectief.

Zware jaren na een val

De laatste fase van zijn loopbaan stond in het teken van tegenslag. Froome herstelde jarenlang van de gevolgen van zware valpartijen, met ernstige verwondingen tot gevolg. Een recente val kwam bovenop eerder fysiek leed, en zorgde ervoor dat een terugkeer op het hoogste niveau er niet meer in zat. De Brit heeft zelf aangegeven dat het einde er feitelijk al langer aan zat te komen.

Afscheid van zijn ploeg

Froome reed zijn laatste jaren voor de ploeg die als Israel-Premier Tech bekendstond. Die formatie ging afgelopen najaar verder onder een andere naam, en nam bij die gelegenheid afscheid van de Brit. Daarmee viel het doek voor een van de bekendste renners die de afgelopen vijftien jaar in het peloton reed.

Een tijdperk voorbij

Met het vertrek van Froome verdwijnt opnieuw een gezicht uit het tijdperk waarin hij en zijn ploeg de Tour domineerden. Zijn naam blijft verbonden aan een reeks eindzeges en aan een periode waarin Britse renners de grote rondes naar zich toe trokken. Voor de wielerliefhebber sluit zich een hoofdstuk — dat van een renner die, ondanks alle fysieke tegenslag, tot de allerbesten van zijn generatie behoorde.