Columnist Nico Dijkshoorn van Voetbal International trok onlangs een mooie vergelijking: het WK 2026 voelt tot nu toe als een bloemencorso. Hij bedoelde het licht spottend — veel kleur, weinig spanning in de poulewedstrijden — maar het beeld blijft hangen. Want kleurrijk is dit toernooi zeker. Het eerste WK met 48 landen, verdeeld over drie gastlanden en zestien steden, oogt als een gigantische optocht van wapperende vlaggen en zingende fans.

Een toernooi van superlatieven

Dit is het eerste WK dat door drie landen samen wordt georganiseerd: elf speelsteden in de Verenigde Staten, drie in Mexico en twee in Canada, zo bevestigt FIFA. De uitbreiding van 32 naar 48 deelnemers zorgt voor meer debutanten dan ooit. Volgens NOS maken onder anderen Kaapverdië, Jordanië en Oezbekistan hun WK-debuut, terwijl Haïti voor het eerst sinds 1974 weer present is. Juist die nieuwkomers geven het toernooi zijn feestelijke, bonte karakter.

Curaçao: het kleine wonder

Het sprookje van dit WK draagt een blauw shirt. Curaçao, met zo'n 156.000 inwoners het kleinste land ooit op een WK, pakte tegen Ecuador zijn allereerste WK-punt: een 0-0 gelijkspel in Kansas City. Held van de avond was doelman Eloy Room, die een recordaantal reddingen verrichtte. Bondscoach is de 78-jarige Dick Advocaat, de oudste WK-coach ooit. Dat de sfeer rond het kleine eiland uitbundig was — tot een feestje met het Nederlandse koningspaar aan toe — paste perfect bij de toon van het toernooi.

Gastlanden en gevestigde namen

De gastlanden doen volop mee aan het feest. Mexico plaatste zich als een van de eerste landen voor de knock-outfase, Canada haalde stevig uit tegen Qatar en de Verenigde Staten openden in eigen land met een overwinning. De afzonderlijke uitslagen verschillen soms licht per bron, maar het beeld is duidelijk: de gastlanden zorgen voor het volume en de underdogs voor de kleur.

Mooi, maar nog niet meeslepend

En toch — Dijkshoorn heeft een punt. Een bloemencorso is prachtig om te zien, maar het beweegt traag en zonder wedstrijdspanning. De groepsfase, die loopt tot 27 juni, leverde tot dusver veel kleur op en weinig kraker. De underdogs kleuren het toernooi, de gastlanden zorgen voor het volume, maar de echt klassieke WK-drama's moeten nog komen. Voorlopig genieten we van de optocht — en hopen we dat de knock-outfase straks ook vuurwerk brengt.