Kevin Keegan is op 75-jarige leeftijd overleden. Zijn familie liet weten dat hij al enige tijd tegen kanker vocht. Met hem verdwijnt een van de bepalende gezichten van het Europese voetbal van de jaren zeventig.

Liverpool

Keegan brak door bij Liverpool, in de ploeg die in dat decennium Engeland en later Europa domineerde. Hij won er drie landstitels, twee keer de UEFA Cup en in 1977 de Europacup I. Hij was een aanvaller van het type dat in die jaren nog zeldzaam was: klein, snel, onvermoeibaar, en met een werklust die net zo veel indruk maakte als zijn techniek.

Hamburg en twee Gouden Ballen

De opmerkelijkste stap in zijn loopbaan was het vertrek naar Hamburger SV in 1977. Engelse spelers gingen in die tijd zelden naar het continent, en zeker niet op hun hoogtepunt.

Het pakte uit zoals het zelden uitpakt. In 1978 en 1979 werd Keegan verkozen tot beste voetballer van Europa, twee jaar op rij. Hij is tot op de dag van vandaag de enige Engelsman die die prijs twee keer won. Met Hamburg bereikte hij in 1979 de finale van de Europacup I, die verloren ging tegen Nottingham Forest.

Voor Engeland speelde hij 63 interlands en scoorde hij 21 keer.

Trainer met dezelfde inborst

Als trainer werd Keegan vooral verbonden aan Newcastle United, de club die hij naar de Premier League bracht en tot een van de aantrekkelijkst spelende ploegen van het land maakte. Ook Manchester City loodste hij naar de hoogste divisie.

Van 1999 tot 2000 was hij bondscoach van Engeland. Op het EK van 2000, in Nederland en België, strandde zijn ploeg in de groepsfase, en kort daarna vertrok hij.

Wat hij achterlaat

Keegan was geen tacticus die het spel opnieuw uitvond en zijn trainerscarrière kende hoogtepunten zonder grote prijzen. Zijn plek in de voetbalgeschiedenis dankt hij aan iets anders: aan wat hij als speler liet zien in een tijd waarin het Engelse voetbal nog ver van het continent afstond, en aan het feit dat hij als Engelsman in Duitsland twee keer de belangrijkste individuele prijs van Europa won.

Dat blijft een prestatie die in bijna vijftig jaar door geen enkele landgenoot is herhaald.